آقای محسن رضایی، امروز ثابت کردی که اگر صدام به تهران میرسید، اولین کسی بودی که دستش را میبوسیدی!

آقای رضایی این دو ماه آزمونی بود که تو بیش از همه در این آزمون شکست خوردی و افسوسی برای ما ماند که چطور جوانان این مملکت زیر نظر تو در جبهه ها قلع و قمع شدند. کاش امسال هم مثل 4 سال قبل، قبل از انتخابات کنار میکشدی، اون روز فقط به عنوان یک شخص ضعیف شناخته میشدی. آقای رضایی مطمئن باش خیانت صفتی به مراتب نابخشودنی تر از ضعف است. آقای رضایی من از تو رایم را نمیخواهم، من خون جوانان رشید جبهه را از تو میخواهم.